مدرسه کیفی گلسری چیست؟

مدرسه کیفی گلسری چیست؟

مدرسه کیفی گلسری چیست؟

آموزش دادن در بهترین شرایط نیز کار دشواری است ولی نادیده گرفتن نیازهای دانش‌آموزان یا معلمان، این شغلِ ذاتاً دشوار را به شغلی غیرممکن تبدیل می‌کند. هر روش آموزش‌دهی که نیازهای دانش‌آموزان و معلمان را نادیده بگیرد، به شکست خواهد انجامید.
پژوهش ها نشان می دهد حتی مدارس با نشاط و جذب کننده یا مدارسی که به لحاظ نوع ساختار متفاوت و جدیدند، اگر با روش های مدیریتی سختگیرانه و مبتنی بر زور و اجبار اداره شوند، کیفیت تربیتی لازم را نخواهند داشت. به همین دلیل مدارس نوین زیادی وجود دارند که به رغم ظاهر مدرن و جذاب خود و ظرفیت خوبی که دارند ، نمی توانند آن گونه که باید و شاید در سطح توان خود بهره وری داشته باشند.
البته ناگفته نماند که ایراد در ساختار مدرسه نیست، بلکه ایراد در آنجاست که معلمان با اصلاح روش مدیریت کلاس و دانش آموزان به موقعیت های خوبی دست یافته اند، توسط مدیران سنتی مواخذه می شوند و کار این معلمان در تدریس و شیوه آموختن، برای آنها در مدارس قابل قبول نمی باشد.

معلم موثر کیست؟
معلم موثر کسی است که قابلیت دارد نه تنها نصف یا سه چهارم دانش آموزان بلکه تمام دانش آموزان را متقاعد کند در مدرسه کار کیفی انجام دهند. به این معنا که دانش آموزان با تمام ظرفیت و توان خود کار کنند، نه آن که مانند کارگران بی انگیزه ساختمانی به بیل های خود تکیه دهند و با یکدیگر گپ بزنند؛ کاری که امروزه بسیاری از دانش آموزان انجام می دهند.
اساس تئوری انتخاب دکتر ویلیام گلسر بر این اصل استوار است که تمامی انسان‏ها به سبب وجود پنج نیاز ژنتیک: بقا، عشق و احساس تعلق خاطر، قدرت، آزادی و تفریح، برانگیخته می‏شوند.
مانند پرستو های شمالی همواره در زمستان باید برای مهاجرت به سمت جنوب تلاش کنند، ما نیز باید تلاش کنیم به گونه ای که باور داریم به بهترین وجه نیازهای ما را ارضا کنیم و زندگی خود را سپری کنیم. بنابراین آنچه در مدرسه از دانش آموزان خواسته می شود انجام دهند، اگر یک یا چند نیاز پنجگانه آن ها را برآورده نکند، یا تکالیفی که به دانش آموز می دهیم برایشان اهمیت نداشته باشد، تکالیف مدرسه را بسیار پیش پا افتاده و سرسری انجام می دهند و یا اصلا انجام نخواهند داد.
متاسفانه معلم رئیس مآب اصلا به نیازهای دانش آموزان توجهی ندارد. این نوع معلمان برای ایجاد دوستی با دانش آموزان هیچ تلاشی نمی کنند و “انجام تکالیف” را مهمتر از “محیط و شرایطی” می دانند که تکلیف باید در آن انجام شود. پاداش یا تشویق هایی که این دسته از معلمان برای دانش آموزان در نظر می گیرند بر اساس تشخیص خودشان است و اصلا از دانش آموزان نظر سنجی نکرده و نمی پرسند که آیا واقعا این جوایز برایشان ارزشمند است یا خیر؟ اغلب خودشان درباره جایزه و پاداش تصمیم گیری می کنند که ارضا کننده نیاز های دانش آموزان هم نمی باشد.

معلم راهبر
معلم راهبر منظور خود از انجام کیفی تکالیف درسی را برای دانش آموزان توضیح می دهد و برگه های ارزیابی کیفیت تکلیف درسی را در اختیار آنها قرار می دهد تا از طریق ارزیابی شخصی از کیفیت کار خود مطلع شوند. همینطور به آنها می آموزد چگونه به صورت فردی یا گروهی به ارزیابی کیفیت فعالیت درسی خود بپردازند. همچنین ممکن است از انها بخواهد کیفیت فعالیت درسی همکلاسی های خود را ارزیابی کنند و در پایان با هم تبادل نظر کنند که این ارزیابی را بر چه اساسی انجام داده اند. از طریق همین تبادل افکار است که دانش آموزان نسبت به کیفیت و چگونگی دستیابی به آن درک درستی پیدا می کنند.

دنیای مطلوب دانش آموزان


در مقاله ای که درباره دنیای مطلوب نوشته شد به خوبی درباره آن توضیح داده شد. حال می خواهیم ببینیم این دنیای مطلوب از نظر یک دانش آموز چه می تواند باشد. دنیای مطلوب یا همان مجموعه تصاویر کیفی بخش بسیار کوچکی از حافظه ما ذا تشکیل می دهد، اما مهمترین بخش زندگی ماست. چیزی که آن را بسیار با ارزش می سازد این است که ما در تمام طول عمر تلاش می کنیم آنها را در زندگی خود محقق کنیم. اگر تصویر چیزی در دنیای مطلوب مان نباشد برای دستیابی به آن تلاش زیادی نخواهیم کرد. دلیل اینکه بسیاری از دانش آموزان در مدرسه سختکوشی نمی کنند، این است که تصویری از درس و مشق در دنیای مطلوب خود ندارند.
زمانی که نتوانیم دانش آموزان را به گونه ای مدیریت کنیم، که تعداد بیشتری از آنها درس و مشق را در دنیای مطلوب قرار دهند، نمی توانیم مشکلات موجود در مدارس را حل کنیم. بیشتر کودکان زمانی که مدرسه را آغاز می کنند آمادگی خوبی برای انجام درس ها دارند، زیرا افرادی که دوستشان دارند به آنها گفته اند از دستورات معلم پیروی کنند. در ابتدا ممکن است معلم هنوز در دنیای مطلوب کودکان نباشد. حال اگر این معلم کاری را از آنها بخواهد که ارضا کننده هیچ نیازی ازآنها نباشد یا آنکه به شیوه مستبدانه ای با آنها رفتار کند، این احتمال وجود دارد که دانش آموزان تصویر او را در دنیای مطلوب خود نپذیرند و به این ترتیب هر چه بگذرد توجه کمتری به درس و مشق در دنیای مطلوب کودک است، این معلم است که با قرار دادن خود در دنیای مطلوب کودک، این فرایند را تداوم می بخشد. اگر به جهت گیری کلی زندگی مان توجه کنیم، بیشتر تصاویر موجود در دنیای مطلوب ما تصاویر افراد است. ما به این افراد موجود در دنیای مطلوبمان گوش می کنیم و به آنها اعتماد داریم چون به تجربه دریافته ایم بخش اعظمی از احساس خوب خود را به واسطه بودن آنها تجربه می کنیم.
یک معلم راهبر خوب می تواند تصویر نیرومندی در دنیای مطلوب ما شود، زیرا او مهارت حفظ بقا را به ما می آموزد دوست خوبی برای ما می شود، گاهی ما را می خنداند و به ما این آزادی را به ما می دهد که بهترین شیوه ای که برایمان خوب است یاد بگیریم.

معلم خوب از نظر دانش آموزان و معیارهای اصلی برای پذیرفتن یک معلم در دنیای مطلوب آنها:


۱٫ معلم خوب عمیقا به دانش آموزان و آنچه تدریس می کند، علاقه نشان می دهد
۲٫ معلم خوب زیاد سخنرانی نمی کند، بلکه بیشتر مواقع، تدریس خود را از طریق بحث های گروهی انجام می دهد
۳٫ معلم خوب با نگاهی برابر با دانش آمزان مراوده دارد و خود را برتر از دانش آموزان نمی داند، به همین دلیل دانش آموزان به هنگام صحبت با او احساس راحتی دارند
۴٫ معلم خوب تهدید یا تنبیه نمی کند
۵٫ بیشتر از معلمی خوششان می آید که مفرح و سرگرم کننده باشد

یک دلیل مهم برای دانش آموزانی که مدرسه در دنیای مطلوب شان است!
خوب یا بد، مدرسه جایی است که دوستانشان به آنجا می روند.

تا وقتی مدارس متوسل به زور و اجبار را کنار نگذارند ذره ای از مشکلات اموزشی کاسته نخواهد شد. هر چیزی که بوی اجبار داشته باشد در دنیای مطلوب هیچ کس پذیرفته نخواهد شد.

همه ما به دنبال چه هستیم؟

اگر می خواهیم یک مدرسه کیفی داشته باشیم بایستی یک معلم، مدیر راهبر باشیم بایستی بیشتر از هر چیز دیگر که دستمان بر می آید انجام دهیم تا به دنیای مطلوب افرادی که مدیریت شان می کنیم وارد شویم و در دنیای مطلوب آنها باقی بمانیم. همه ما به دنبال داشتن احساس خوب هستیم. هر آنچه که حس خوب به ما بدهد در دنیای مطلوبمان وارد شده و مادامیکه آن حس خوب را به ما بدهد در آنجا باقی می ماند. این احساس خوب دو جنبه دارد: احساس خوب فوری و احساس خوب با تاخیر
همه ما دوست داریم تمام اوقات احساس خوبی داشته باشیم، اما همچنان که رشد بیشتری می کنیم درس های زیادی می آموزیم. یاد می گیریم که اگر اکنون مقداری رنج را برای کوتاه مدت تحمل کنیم، این شانس را خواهیم داشت که در آینده به لذت بلند مدت تری دست می یابیم. با به خاطر داشتن این آموزه، آنچه در واقع یک دانش آموز یا هر کس دیگری را ترغیب می کند تا رفتار جدیدی از خود نشان دهد عبارت است از:
۱٫ رفتاری که دانش اموز اکنون انتخاب کرده است و انجام می دهد احساس خوبی به او نمی دهد.
۲٫ دانش آموز بر این باور است که اگر کاری متفاوت با آنچه اکنون انجام می دهد بکند، دیر یا زود احساس بهتری خواهد داشت.
درست همانند کشاورزی که رنج کاشت و زحمت داشت را به جان می خرد تا لذت برداشت و بهره برداری از محصول را با کمی تاخیر ولی پایدار تر تجربه کند.

برگرفته از کتاب: مدرسه کیفی دکتر ویلیام گلسر  ترجمه دکتر علی صاحبی

the quality school

 

 

پاسخی بگذارید

بستن منو
×
×

سبد خرید